Hastaneye rutin kotrole gittiğim gün ilk defa NTS ye bağlandım ve hissedilmeyen sancılarımdan dolayı hastanede 15 gün hiç kıpırdamadan yatmak zorunda kaldım..Çünkü büyük bir sancım varmış ve ben hissetmememden dolayı aniden doğum yapabilirmişim..Geçirdiğim en zor 15 gündü..Hiç yürümemek, aynı odanın içinde kalmak,sürekli serum,3 saatte bir gelen hemşirelerin verdiği ilaç,bebeğin ciğer gelişimi için yapılan iğne bana sıkıntı yapmıştı birde üstüne daha 34. haftamdaydım bebeğin ciğerleri gelişecek mi sorusu doğduktan sonra küveze girecek mi sağlıklı olacak mı ee bide normal doğum düşünüyordum sezeryan düşüncesi ve soruları beni mahvetti..Elimizden geldiği kadar beklettik bebeği anne karnında çünkü verilen ilaçlar benide sersemletiyordu ama 36+2 de sezeryanla doğum yaptım.tabiki ameliyat anında çok gerildim korktum ama hiç korktuğum gibi geçmedi sakinleştiriciler sağolsun :) onun ağlamasını duyduğum öpmem için yanıma getirdikleri o an unutulmaz anlardan biriydi ..Ve bukdar zor geçirdiğim dönemden sonra Allah sağlıklı sıhhatli bir şekilde bebeğimi bana verdi..Allah herkese yaşatsın inşallah..
